Polacy w sowieckich łagrach

Wydawnictwo: Zona Zero
Dostępność: W magazynie
Kod katalogowy: 814165
Stara cena: 54,90 zł
49,90 zł
Wysyłka do
*
*
Shipping Method
Sposób wysyłki
Przewidywane doręczenie (od dnia wysyłki)
Cena
Podaj kod pocztowy, aby wyliczyć koszty wysyłki

Kontynuacja bestsellerowej publikacji „Kołyma. Polacy w sowieckich łagrach...” za którą Sebastian Warlikowski otrzymał nagrodę w konkursie na historyczną książkę 2019 roku.

Sowiecki system obozów karnych został założony tuż po rewolucji październikowej. Zalążkiem gułagu jako miejsca izolowania i niewolniczej pracy więźniów politycznych był obóz założony w 1923 roku na Wyspach Sołowieckich.
Łagry powstawały na słabo zaludnionych obszarach, gdzie budowano ważne obiekty przemysłowe lub transportowe. Modelowym przykładem wykorzystywania pracy niewolniczej była budowa kanału Biełomor (1931-1932). W styczniu 1935 roku w łagrach przebywało już ponad milion więźniów, a w 1938 były to już dwa miliony. Panowały tam surowy klimat i nieludzkie warunki bytowe - pracę przerywano dopiero przy -54 stopniach Celsjusza.
Z łagrów nie było ucieczki. Więźniów pilnowali bezwzględni strażnicy w mundurach i kryminaliści stanowiący swoistą elitę obozu. Praca ponad siły i głodowe racje żywnościowe, powodowały, że odsetek śmiertelności w łagrach był przerażająco wysoki.

Pierwsi Polacy zaczęli trafiać do sowieckich obozów zagłady w latach 30. w ramach tzw. akcji polskiej. Po zagarnięciu wschodnich ziem Rzeczypospolitej przez Sowietów w 1939 roku w dalekie ostępy zaczęto deportować tysiącami „polski element kontrrewolucyjny”; inteligencję, patriotów, zamożnych gospodarzy i ziemian.

Niniejsza książka zawiera w większości nigdy niepublikowane relacje tych, którzy przetrwali białe piekło sowieckich obozów. Mimo że jej bohaterowie przeżył i wrócili do ojczyzny to groza łagrów odcisnęła w ich duszach trwałe piętno.

Kontynuacja bestsellerowej publikacji „Kołyma. Polacy w sowieckich łagrach...” za którą Sebastian Warlikowski otrzymał nagrodę w konkursie na historyczną książkę 2019 roku.

Sowiecki system obozów karnych został założony tuż po rewolucji październikowej. Zalążkiem gułagu jako miejsca izolowania i niewolniczej pracy więźniów politycznych był obóz założony w 1923 roku na Wyspach Sołowieckich.
Łagry powstawały na słabo zaludnionych obszarach, gdzie budowano ważne obiekty przemysłowe lub transportowe. Modelowym przykładem wykorzystywania pracy niewolniczej była budowa kanału Biełomor (1931-1932). W styczniu 1935 roku w łagrach przebywało już ponad milion więźniów, a w 1938 były to już dwa miliony. Panowały tam surowy klimat i nieludzkie warunki bytowe - pracę przerywano dopiero przy -54 stopniach Celsjusza.
Z łagrów nie było ucieczki. Więźniów pilnowali bezwzględni strażnicy w mundurach i kryminaliści stanowiący swoistą elitę obozu. Praca ponad siły i głodowe racje żywnościowe, powodowały, że odsetek śmiertelności w łagrach był przerażająco wysoki.

Pierwsi Polacy zaczęli trafiać do sowieckich obozów zagłady w latach 30. w ramach tzw. akcji polskiej. Po zagarnięciu wschodnich ziem Rzeczypospolitej przez Sowietów w 1939 roku w dalekie ostępy zaczęto deportować tysiącami „polski element kontrrewolucyjny”; inteligencję, patriotów, zamożnych gospodarzy i ziemian.

Niniejsza książka zawiera w większości nigdy niepublikowane relacje tych, którzy przetrwali białe piekło sowieckich obozów. Mimo że jej bohaterowie przeżył i wrócili do ojczyzny to groza łagrów odcisnęła w ich duszach trwałe piętno.

Specyfikacja
Attribute nameAttribute value
ISBN978-83-66814-16-5
Okładkamiękka
Liczba stron528
Wymiary150 x 230 mm
AutorSebastian Warlikowski
Rok wydania2021
Napisz własną recenzję produktu
  • Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać recenzje
*
*
Zły
Doskonały
*
*
*
Specyfikacja
Attribute nameAttribute value
ISBN978-83-66814-16-5
Okładkamiękka
Liczba stron528
Wymiary150 x 230 mm
AutorSebastian Warlikowski
Rok wydania2021
Znaczniki produktu